Wie de wet in acht neemt brengt vele offers

foto: pixabay

De 1e lezing van vandaag raakte mij vanmorgen. Morgen begint de veertigdagentijd, een tijd van boete en inkeer, een tijd om te ‘offeren’, zou je kunnen zeggen. Jezus Sirach zegt helder waar het dan om gaat:

Houdt je aan de geboden, aan Gods Woord
leef het evangelie en de bijbel na!
Daarmee breng je een vredeoffer.
Het evangelie doen brengt vrede.

Doe goed, geef aan de armen
en deel wat je hebt met wie niet heeft!
Zo breng je een dankoffer
Delen met een ander is danken.

Breek met boosheid
en breek met onrecht!
Zo kom je tot verzoening.
Breken met het kwade maakt heel.

Zo doende kom je niet met lege handen
en jouw offer zal de Allerhoogste welgevallig zijn.
Geef aan Hem die zichzelf gegeven heeft,
geef wie je bent, geef wat Hij jou gegeven heeft!

Tot lof van God!

‘Wie de wet in acht neemt brengt vele offers, wie zich houdt aan de geboden, brengt daarmee een vredeoffer; wie een weldaad bewijst, brengt een spijsoffer, en wie een aalmoes geeft, brengt een dankoffer. De Heer heeft welgevallen in het breken met de boosheid, en breken met de ongerechtigheid is verzoening. Verschijn niet met lege handen voor de Heer, want al deze dingen eist het gebod. Het offer van de rechtvaardige maakt het altaar vet, en de welriekende geur ervan komt voor de Allerhoogste; het offer van een rechtvaardige is welgevallig; en de herinnering eraan wordt niet vergeten. Verheerlijk de Heer met een blij gelaat en onttrek niets aan de eerstelingen die gij moet geven; toon bij al uw gaven een vrolijk gezicht, en heilig de tienden met vreugde. Geef aan de Allerhoogste naar hetgeen Hij u geschonken heeft; geef met een blij gelaat en naar uw vermogen.’ (Sirach 35, 1-12)

Advertenties

Om hoe zij bedoeld is te zijn

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fnederlandsdagblad%2Fvideos%2F2344765392422308%2F&show_text=1&width=560 (getuigenis van James)

Het getuigenis van James:
‘Hoe kan ik nog priester zijn
terwijl ik ben misbruikt door een van hen?’
breekt iets open in mij.
Mijn liefde voor de kerk
en mijn boosheid en verdriet
om de misdaden van mijn kerk.
Zo boos, zo verdrietig…
om het misbruik, seksueel, macht,
de structuren van de kerk die stelselmatig
de kleine en arme, de laagste in de hiërarchie
ontkennen en geweld aandoen.
Maar vooral de huichelarij,
het zich zo heilig en goed voordoen,
maar ondertussen….
Kan en wil ik nog zuster zijn
in en namens zo’n kerk?
Ik hou van die kerk, zij is mij lief
om wat zij zou moeten zijn,
om hoe zij bedoeld is te zijn.
En er zijn ook oprechte priesters,
eerlijke broeders en zusters
die hun leven geven juist voor de arme,
de gewone mensen onderop.
En ik zie hoe paus Franciscus zijn best doet
om het kwaad boven tafel te halen,
de kerk van binnenuit te zuiveren
en de structuren aan te passen.
Ik kan alleen maar bidden voor hem
en voor onze kerk. En doe dat ook.

‘Dat beschaamd en vernederd worden
wie mij naar het leven staan,
met schande terugwijken
wie mijn ongeluk zoeken,
beschaamd zich omkeren
wie de spot met mij drijven.’ (Ps. 70)

‘Heb je vijanden lief,
wees goed voor wie jullie haten,
zegen wie jullie vervloeken,
bid voor wie jullie slecht behandelen.
Wees barmhartig, oordeel niet,
veroordeel niet, vergeef en geef
dan zul je vergeven worden,
dan zal je gegeven worden
een goede overvolle maat.’ (Lc. 6, 27-38)

De zonde mag ik afwijzen, moet ik afwijzen
en benoemen, op tafel leggen,
Het kwaad moet aan het licht komen,
geen huichelarij, het kwade niet verbloemen.
Met liefde voor de zondaar, hoe moeilijk ook.
Dat laatste is echt heel moeilijk
en toch….
ook dat is de weg van de navolging van Christus.
Maar niet zonder het afwijzen van de zonde,
het doorbreken van de zwijgcultuur,
het onthullen van het toegedekte kwaad.

Kan en wil ik nog zuster zijn
in en namens zo’n kerk?
Ik hou van die kerk, zij is mij lief
om wat zij zou moeten zijn,
om hoe zij bedoeld is te zijn.
Van en namens die kerk wil ik zuster zijn!

Vrede en alle goeds, Marianne

TU Delft in de schuilkerk

Vanavond was ik bij een boeiende avond in de schuilkerk van de Oud Katholieke Kerk in Delft. De 2e avond met een spreker van de TU Delft: Dr. Ir. Liedewij Laan over de evolutionaire cel biofysica.

Om te beginnen vertelde Liedewij over haar onderzoek. Op het eind was er een gesprek over de onderliggende beweegredenen en meer levensbeschouwelijke vragen.

Liedewij liet ons de volgende film zien over het leven op nanometrische schaal:

Wat valt op? Alles beweegt! Dat is op macroniveau niet waar te nemen.
De vraag van de wetenschapper: waarom werkt die chaotische wereld zo goed? Het leven, de levende cellen, passen zich aan bij genetische verstoringen.

In een experiment met gistcellen zien we dat, na de verwijdering van een eiwit uit de cel, de cel zich aanpast. De mutant neemt uiteindelijk de populatie over. Wat we hier zien is experimentele evolutie.

Waarom dit onderzoek? Ik wil het begrijpen! Dat is toch het belangrijkste. Dit onderzoek kan ook relevant zijn voor complexere zaken, bijvoorbeeld het medische celproces bij kanker. Maar voor Liedewij gaat het vooral om het willen weten. Het leukste vind ze de puzzel, het willen begrijpen hoe het zit.

Liedewij ging ook in op de plaats van ethiek. Binnen haar eigen vakgroep ligt dat vooral op het vlak van: eerlijkheid van je onderzoek, je onderzoek niet willen sturen. Binnen de opleiding van de TU wordt ook het vak ethiek gegeven. Een belangrijk vak, waar we als wetenschappers misschien niet altijd genoeg bij stil staan…

Wat is leven? Wat is het verschil tussen leven en niet leven? Wetenschapper Liedewij beschrijft de kern van het leven als het vermogen zich te kunnen aanpassen ( op moleculair niveau). Ze kan ook vol verwondering zijn van wat ze bij haar onderzoek tegen komt. Het leven is meer dan wat wij denken. En dat wil ik dan weer verder begrijpen en onderzoeken.
Waar komt het leven vandaan? En hoe is dat in gang gezet? Er blijven nog genoeg vragen over!

Het was een mooie inhoudelijke avond. Liedewij Laan gaf een heldere uiteenzetting en was bij het beantwoorden van de vragen open en eerlijk als mens en als wetenschapper.

De volgende avond in deze serie is op 21 februari 2019 om 20.00 uur, wederom in de schuilkerk van de Oud Katholieke Kerk in Delft. Van harte aanbevolen!

God houdt van jou

Geloven is niet ingewikkeld,
niet aan allerlei voorwaarden verbonden,
niet alleen voor bepaalde mensen.
God houdt van jou
en ieder mens is vrij
om daar ja op te zeggen.
Al het andere komt daaruit voort.

Maar de leer van de kerk dan?
De theologie en verlossingsleer?
Het begint bij God
en zijn liefde voor ons.
God houdt van jou!
Als je daar op in gaat volgt al het andere!

De leer van de kerk, de theologie,
onze verlossing door de kruisdood
en opstanding van Christus?
Natuurlijk zijn die belangrijk,
maar het begint bij God
en zijn liefde voor ons!

Laten ook wij daar beginnen
en Hem daarin navolgen:
God houdt van jou
en ook ik heb jou lief
als mijn broeder,
mijn zuster in Christus!

Bitterzoet

Vandaag, 6 augustus, vier ik mijn intrede dag (1999) en mijn inkledig en opname in de orde van de H. Clara (2000). Dit jaar vier ik deze dag met gemengde gevoelens. Ik voel de vreugde van mijn leven met de Heer, mijn toewijding aan Hem. Ik voel ook het gemis, dat wat niet meer is en ik mis mijn liefste medezuster van De Bron, met wie ik deze dag graag zou vieren.Als claris zoek ik een nieuwe weg, door Hem geroepen opnieuw. Daar ben ik dankbaar om en vreugdevol. Het Verbond tussen de Heer en mij gaat door! Bitter en zoet gaan deze dag dus wat samen dit jaar.

 

 6 augustus 2000

Tijdens mijn exclaustratie is de afspraak het habijt van de orde niet te dragen. Ik weet dat mijn zuster zijn en mijn toewijding aan God niet in het dragen van het habijt zit, maar het habijt staat voor mij wel ergens voor: het is het uiterlijke teken van mijn toewijding aan God, het teken dat ik van Hem ben, mijn leven in Zijn dienst stel. Ik mis het dragen van een habijt dan ook en zie uit naar de dag dat ik deze weer draag.

 

 

De kerk van de Heer!

Gisteren werd ik geraakt door de lezing uit hoofdstuk 7 van Jeremia. vandaag ‘vertaal’ ik hem, geef hem door zoals ik hem hoorde. Hij laat mij nadenken over de kerk van de Heer.

De Heer richtte zich tot Jeremia: Ga in de deuropening van de kerk staan en verkondig deze boodschap:
Luister naar de woorden van de Heer, christenen, jullie die door deze deur naar binnen gaan om de Heer te vereren. Dit zegt de Heer, onze God: beter je leven, dan ben je welkom in mijn huis, in mijn Koninkrijk. Vertrouw niet op die bedrieglijke leus: Dit is het huis van de Heer! Het huis van de Heer! Het huis van de Heer! Als jullie je leven werkelijk beteren, als jullie elkaar rechtvaardig behandelen, vreemdelingen, armen, wezen, weduwen en mensen die anders zijn, niet onderdrukken, geen onschuldig bloed vergieten en niet achter andere goden aanlopen, jullie onheil tegemoet, dan mogen jullie hier blijven wonen, in dit land aan jullie voorouders gegeven, in Gods Koninkrijk, in het huis van de Heer. Maar jullie vertrouwen op die bedrieglijke leus, en dat zal je niet baten. Jullie stelen, moorden, plegen overspel en meineed, sluiten mensen uit om hun afkomst, geven geen ruimte aan de vreemdeling en de medemens in nood, en jullie hangen andere goden aan, afgoden en goden die jullie eerst niet kenden. En toch durven jullie, terwijl jullie al die gruweldaden plegen, voor Mij te verschijnen in deze kerk, het huis waaraan mijn naam verbonden is, met de gedachte: ons kan niets gebeuren! Denken jullie soms dat het huis dat mijn naam draagt een rovershol is? Ik zie wel degelijk wat jullie doen – spreekt de Heer. (naar Jeremia 7, 1-11)

Van de kerk zijn of naar de kerk gaan is geen garantie voor ‘eeuwig leven’. En ook lid van een religieuze orde of congregatie zijn is geen garantie of pre.  God vraagt dat wij naar zijn Woord leven en recht doen, dat wij de mens die anders is zien en levensruimte geven, dat wij echt omzien naar elkaar en elkaar het leven gunnen.

Het is de kerk van de Heer! Het is Zijn kerk en niet de onze, Hij is dan ook de Gastheer, Degene die mensen uitnodigt mee te doen en bij God is iedereen die bij Hem wil komen ook welkom. Als kerken sluiten we nog veel te gemakkelijk mensen uit omdat zij er ‘naar onze maatstaven gemeten’ niet echt bij horen. In de kerk van de Heer is dat onmogelijk!

Zijn wij als kerken en kloostergemeenschappen niet veel te veel een club geworden van: we hebben het goed met elkaar, wat elitair ook soms, en wij horen er bij, God is met ons? Zijn wij niet te veel gericht op onze eigen club en te weinig betrokken op de wereld, op het onrecht en de armoede, bij de mensen die het niet redden? Veel kerken en religieuze instituten zijn mijn inziens druk met hun eigen overleven en hebben geen tijd en geld meer over (of er voor over) om op de brandplekken in de wereld aanwezig te zijn. Luister naar de woorden van de Heer, christenen, jullie die door deze deur naar binnen gaan om de Heer te vereren. Dit zegt de Heer, onze God: beter je leven, dan ben je welkom in mijn huis, in mijn Koninkrijk. Vertrouw niet op die bedrieglijke leus: Dit is het huis van de Heer!

En laat ons ook voorzichtig zijn met het aanhangen van andere goden. Ik zeg niet dat andere goden – per definitie – slecht zijn, maar wees er voorzichtig mee! Ik hoor nogal eens zeggen dat boeddha of de natuurgoden geen kwaad doen en dat ieder zo als het ware zijn eigen geloof samenstelt. De profeet Jeremia waarschuwt mij daar voor en roept mij op trouw te blijven aan de God van Israël en de God van Jezus Christus.

Ik ben nog lang niet uitgedacht over deze tekst. Deze Woorden doen op een beroep op mij. Reacties zijn welkom.