Een leven van advent

2e week van de Advent

Vandaag en morgen staat op het NBG leesrooster het slot van de 1e Brief aan de Tessalonicenzen op het programma. In deze blog laat ik mij door deze tekst inspireren.

1 Tess. 5, 1-11 (zaterdag)
‘Broeders en zusters, ik hoef u niet te schrijven over het moment waarop dit zal gebeuren, want u weet zelf maar al te goed dat de dag van de Heer komt als een dief in de nacht. Als de mensen zeggen dat er vrede en veiligheid is, worden ze plotseling getroffen door de ondergang, zoals een zwangere vrouw door barensweeën. Vluchten is dan onmogelijk. Maar u, broeders en zusters, u leeft niet in de duisternis, zodat de dag van de Heer u zou kunnen overvallen als een dief, want u bent allen kinderen van het licht en van de dag. Wij behoren niet toe aan de nacht en de duisternis, dus laten we niet slapen, zoals anderen, maar waken en op onze hoede zijn. Wie slaapt, slaapt ’s nachts, en wie zich bedrinkt, is ’s nachts dronken; maar laten wij, die toebehoren aan de dag, op onze hoede zijn, omgord met het harnas van geloof en liefde, en getooid met de helm van de hoop op redding. Want Gods bedoeling met ons is niet dat wij veroordeeld worden, maar dat wij gered worden door onze Heer Jezus Christus. Hij is voor ons gestorven opdat wij, of we nu op aarde zijn of gestorven zijn, samen met hem zullen leven. Dus troost elkaar en wees elkaar tot voorbeeld, zoals u trouwens al doet.’ (NBV)

De (weder)komst van de Heer laat op zich wachten. Paulus spreekt de gemeente van Tessalonica moed in. Hij gebruikt daarbij een aantal mooie beelden, zoals het beeld van de zwangere vrouw met barensweeën. Een moeder zal het uit eigen ervaring kunnen verstaan. Ik heb het alleen van horen zeggen: als je het kindje gebaard heb is er alleen nog maar de vreugde om het kind, de pijn verdwijnt naar de achtergrond. Voor de meeste geboortes gaat dit wel op. Wat Paulus ons in dit beeld zegt is dat er door de pijn van de godverlatenheid en zonde heen licht en redding zal komen. Hij roept ons op waakzaam te zijn en de hoop niet op te geven. Een ander bekend beeld: licht en duisternis (dag en nacht). Paulus noemt ons ‘kinderen van het licht en van de dag’, en roept ons op ook zo te leven. Hij gebruikt daarbij termen uit de krijgsmacht: harnas en helm, maar geeft wel een bijzondere kleur aan deze wapenrusting Gods: het harnas van geloof en liefde en de helm van hoop op redding. Geloof, hoop en liefde, de drie goddelijke deugden, worden ons gegeven om mee op weg te gaan als kinderen van het licht, door de nacht heen naar het licht – naar God toe

1 Tess. 5, 12-28 (zondag)
‘Wij vragen u, broeders en zusters, diegenen onder u te erkennen die zich op gezag van de Heer ervoor inzetten u te leiden en terecht te wijzen. U moet hun om hun werk veel liefde en respect betonen. Leef in vrede met elkaar. Wij sporen u aan, broeders en zusters, iedereen die zijn dagelijks werk verwaarloost terecht te wijzen, de moedelozen hoop te geven, op te komen voor de zwakken, met iedereen geduld te hebben. Zie erop toe dat niemand kwaad met kwaad vergeldt en streef altijd naar het goede, zowel voor elkaar als voor ieder ander. Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt. Doof de Geest niet uit en veracht de profetieën niet die hij u ingeeft. Onderzoek alles, behoud het goede en vermijd elk kwaad, in welke vorm het zich ook voordoet. Moge de God van de vrede zelf uw leven in alle opzichten heiligen, en mogen heel uw geest, ziel en lichaam zuiver bewaard zijn bij de komst van onze Heer Jezus Christus. Hij die u roept is trouw en doet zijn belofte gestand. Broeders en zusters, bid ook voor ons en groet elkaar met een heilige kus. In de naam van de Heer verzoek ik u dringend deze brief voor te lezen aan alle broeders en zusters. De genade van onze Heer Jezus Christus zij met u.’ (NBV)

In het afsluitende hoofdstuk komt het voorgaande nog eens samengevat aan de orde. De oproep om als gemeente elkaar als broeders en zusters te beschouwen en elkaar te bemoedigen en waar nodig bij te sturen op de weg van het evangelie. Woorden die daarin worden genoemd: liefde, respect en vrede.  De nadruk ligt op het goede doen en de Geest van Christus levend houden. Een mooi advies daarbij: onderzoek alles en behoud het goede. Daarin zit de ruimte om ons door de heilige Geest te laten leiden en te laten inspireren tot wat er in het nu van ons als christenen wordt gevraagd. Als zusters van de Feminae Pacis zoeken we naar eigentijdse wegen en proberen we ons oor te luisteren te leggen in stilte en gebed, op de weg van de navolging van Christus. En zo zijn we allen geroepen, ieder op zijn of haar eigen plek, om trouw te zijn en wanneer Hij komt er te zijn. In die zin is ons hele leven een tijd van advent!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s