Maria ontmoet haar nicht Elisabeth

Magnificat (2002); Zr. Marianne

Vandaag, 31 mei, sluiten we de meimaand als Mariamaand met het Feest van  Maria visitatie, het bezoek van Maria aan Elisabeth. De ontmoeting van Maria met haar nicht Elisabeth, een ontmoeting tussen twee zwangere vrouwen is ook een ontmoeting tussen Johannes en Jezus, beiden nog in de schoot van hun moeder. Deze ontmoeting doet Maria haar hart zingen van vreugde, om de grote dingen van God, wat Hij in haar leven gedaan heeft. Maria is innerlijk geraakt en de vreugde stroomt van blijdschap uit haar hart. God heeft haar in haar kleinheid gezien en dat heeft zij als een grote kracht ervaren, als een vreugdevolle en opwekkende kracht. Het is de ervaring van Gods liefde, Gods tederheid, als levenskracht. De macht van het kwetsbare, de macht van de zachte krachten die het in onze wereld zo vaak moet afleggen tegen de macht van het gewelddadige. En toch…

In het evangelie zingt Maria haar loflied, haar magnificat:

Nu weet mijn hart hoe groot Hij is, de Heer; mijn vreugde zing ik uit: God is mijn Redder.
Op mijn klein leven heeft Hij neergezien, op mij, niets dan zijn dienstmaagd.
Van deze dag af zullen eeuw na eeuw de mensen van mijn groot geluk gewagen.
Hij heeft met mij gehandeld naar zijn grootheid, de Machtige, geheiligd zij zijn Naam.
En elk geslacht zal zijn barmhartigheid ervaren, wanneer de mens eerbiedig naar Hem opziet.
Hij laat het ongelooflijke gebeuren, de zelfverheffing slaat Hij met paniek;
gestoten van hun troon worden de machtigen, wie niets was, wordt verhoogd.
Die hongert, geeft Hij van zijn overvloed, bezitters gaan naar huis met lege handen.
Hij trekt het lot zich aan van Israël, zijn knecht, barmhartigheid bewijzend, altijd weer
zijn woord aan onze vaderen getrouw voor Abraham en wie bij hem behoren.

Eer zij de heerlijkheid Gods: Vader, Zoon en heilige Geest.
Zo was het in den beginne, zo zij het thans en voor immer; tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Dit lied van Maria zingen wij dagelijks in de vespers. Het is een gebed die in mij de hoop levend houdt dat dat Rijk van God er toch zal komen, dat Rijk van vrede en gerechtigheid, dat Rijk waarin de kleinste niet onder doet voor de grootste. Dit gebed bidden vraagt om geloof en tegelijkertijd schenkt het mij ook geloof. Dit gebed dagelijks bidden maakt ook dat ik niet stil kan blijven zitten. Dat Rijk van God vraagt om beweging, dat wij het gaan doen, zoals Hij het ons heeft voorgedaan: ons leven breken en delen met elkaar. Lichtbrenger, vredebrenger zijn daar waar het donker is. Op deze dag dank ik Maria bijzonder voor haar voorbeeld en mag ik van haar leren mij steeds meer toe te vertrouwen aan God en te doen wat Hij van mij vraagt. Als Maria mogen ook wij ons geroepen weten om Gods kind te baren in de wereld van vandaag en zo Kerk te zijn. Dat dit met schade en schande geleerd wordt, ja, dat weten we… we hoeven maar naar onze geschiedenis te kijken. Franciscus van Assisi zijn aan het eind van ziijn leven niet voor niets ‘laten we opnieuw beginnen want het lijkt nergens op’. We zijn en blijven een Kerk van mensen, maar het komt goed; God zal ons leven voltooien daarop vertrouw ik! En ondertussen maar stilletjes voortgaan op die vierkante meter die God aan mij heeft toevetrouwd.

Tot lof van God.

5 reacties op ‘Maria ontmoet haar nicht Elisabeth

  1. Ontmoeting
    ‘Ik ben zo terug, even een boodschap naar die of die, vijf minuten hoogstens tien.’ ‘Niet te lang hoor, want we gaan zo eten!’ Dat overkomt mij zo nu en dan. Het bezoek duurt een uur, en niet de tien minuten die mij werden gegeven. Wat is er dan gebeurd? Ik dacht snel te kunnen afwerken, maar die ander heeft mij écht iets toevertrouwd. Misschien stond ik al met de knop van de deur in mijn hand, toen de tranen kwamen, toen de zorg kwam en de tobberij. Toen heb ik de ander echt mogen zien; hij of zij bleef niet verborgen achter formaliteiten. En dat deed goed. Ik moet het eerlijk bekennen op zo’n moment vergeet je de tijd en de klok en het eten. Juist als mensen ons echt iets meedelen, als ze ons iets laten zien van hun levensgeheim, juist dan worden we zelf toegankelijk voor die ander en voelen we aan onszelf, aan ons eigen hart en bloed: hier is sprake van menswording. Bij die ander, die ons zijn zorg, moeite en tranen toevertrouwt én bij onszelf, die mogen luisteren en misschien aarzelenderwijs een troostend woord spreken. In zo’n situatie ontdekken we: mens-zijn moet gedeeld worden.

    ‘Waar zat je toch zo lang?’, vragen de huisgenoten, als ik terug kom, ‘nou is alles koud en verpieterd.’ En ik zeg dan: ‘ach, het geeft niet, zo is het beter. Het liep allemaal anders dan ik had gedacht.’

    Dat is, denk ik, het toneel uit het evangelie van vandaag. Twee vrouwen beiden met een levensgeheim onder de leden, die elkaar ontmoeten, met elkaar vreugde delen, maar ook zorg. Want Maria, ongehuwde moeder, komt in al haar kleinheid en kwetsbaarheid naar Elisabeth. En Elisabeth, de onvruchtbare priestervrouw, te oud om een kind te ontvangen, is gastvrouw. Die twee delen met elkaar een geheim, waaraan zelfs hun kinderen, nog ongeboren, deel hebben. ‘Zodra Elisabeth de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot’, zegt onze evangelist.
    Elisabeth en Maria. Juist in hun ontmoeting ontdekken ze hun eigen levensgeheim. ‘Wat gebeurt mij toch’, zegt Elisabeth ‘dat de moeder van mijn Heer naar mij toekomt?’ En Maria zegt : ‘hoog prijst mijn ziel de Heer, want Hij heeft neergezien op de kleinheid van Zijn dienstmaagd.’

    Zij beiden worden aan hun ontmoeting mensen en God wordt zo mens in hen.

    In Maria en Elisabeth worden wij zelf geschilderd. Wijzelf wanneer we in vertrouwen en om te dienen naar mensen toegaan. Wijzelf, als we mensen ontvangen, als we hen werkelijk aankijken, als we delen in hun verdriet of hun vreugde, als we tijd en moeite aan hen besteden. En als we dat doen, weten we: hier is geboorte van leven aan de orde, hier is menswording.
    Zo komt onder ons God aan het licht.

    Wij danken U, Heer, voor die vrouwen en moeders, die uw menswording verder mogelijk maken, die meewerken aan de verlossing, die het nieuwe leven met zorg omringen en het toch niet voor zichzelf opeisen.

    Wij danken U, Heer, omdat Gij zulke wondere dingen doet, omdat Gij de plannen van de trotsen dwarsboomt, de machtigen van hun voetstuk haalt en kleine mensen opricht, omdat de arme bij U gehoor vindt en de rijke met lege handen komt te staan.

    Wij danken U voor uw belofte aan Abraham, aan het volk Israël, aan Maria en Elisabeth, die wij vandaag gedenken. Het verlangen en de inzet van zovelen zullen niet tevergeefs zijn. Want Uw liefde is voor altijd en voor alle mensen. .

    Maria, bid voor ons,
    opdat wij, op onze beurt,
    met open hart en handen Jezus zullen volgen. Amen………

    Veel zegeningen van God en een glimlach van Maria

    Like

    1. Wat mooi Toos. Menswording gebeurt ook vandaag, daar waar wij ons laten raken en ruimte geven aan elkaar. Als pastoraal werkster of als zuster mag je daar soms op bijzondere wijze getuige van zijn, je bent als een soort vroedvrouw aanwezig – mooi! In verbondenheid, Marianne

      Like

      1. Ja, Marianne, het verrast mij vaak dat mensen zoveel aan mij toevertrouwen. Dikwijls heb ik het gevoel dat ik doorgeef wat ik zelf niet heb. Ik ben aanwezig, niet in mijn eigen naam, maar in naam van ‘Onze Lieve Heer’. Als tussenpersoon, waarlangs mensen weer op het spoor kunnen komen van hun diepste kern. Als doorgeefluik, waarlangs God iets van zijn kracht aan mensen geeft.
        Ik stel mij God soms voor als een oor: één groot luisterend oor. Op deze manier wil ik in Gods plaats bij mensen zijn: als zijn luisterend oor. Ik wil ruimte geven om te vertellen, zonder iets te forceren. Ik stel een vraag, die je misschien doet nadenken over iets waar je nog niet eerder aan dacht. Ik voeg iets toe dat je de situatie misschien van een andere kant helpt zien. Ik probeer wat moed in te spreken, zonder de pijnlijke werkelijkheid te verdoezelen. Ik luister, zonder te oordelen. Door te vertellen kom je misschien dichter bij jezelf. Wanneer iemand zegt: ‘Ik bad vroeger zoveel, en nu gaat het niet meer’, stel ik voor om samen te bidden, zonder iets op te dringen.
        Is het mijn houding, mijn blik, een zachte aanraking, mijn aandacht of de tijd die ik neem die mensen soms doet zeggen: ‘Bedankt dat je naar mij geluisterd hebt’ of ‘Ik ben blij dat je gekomen bent’?

        Misschien heb ik gehoor gegeven aan deze pastorale roeping doordat ik als kind van thuis uit soms noodgedwongen naar het verhaal van mensen luisterde of doordat bij ons thuis steeds mensen welkom waren. Maar zeker ook omdat het verhaal van God en van mensen mij telkens weer boeit.Heel afwisselend en heel intens. In een parochie gebeurt er veel in en tussen mensen en het is een gemeenschap op zich. Met alles erop en eraan. Er wordt wel wat draagkracht van je gevraagd, openheid en flexibiliteit, inventiviteit en creativiteit.
        Daarom moet ik ook goed voor mezelf zorgen. Mijn eigen spiritualiteit door studie en vorming, gebed blijven voeden. Supervisie en geestelijke begeleiding zijn ook een belangrijke ondersteuning en een goed privéleven met deugddoende contacten.
        Het helpt mij ook mezelf te relativeren door te vertrouwen dat het allemaal niet van mij af hangt. De Geest van God doet het belangrijkste werk.
        Daarom kan ik uit de grond van mijn hart zeggen: het is prachtig en zinvol werk. Ik voel me daarin als een visje in het water.

        Vrede en alle goeds.
        Hartelijke groet,,
        Toos

        Like

  2. Reblogged this on zustermarianne and commented:

    Feest van Maria visitatie, het bezoek van Maria aan Elisabeth. De ontmoeting van Maria met haar nicht Elisabeth, een ontmoeting tussen twee zwangere vrouwen is ook een ontmoeting tussen Johannes en Jezus, beiden nog in de schoot van hun moeder. Deze ontmoeting doet Maria haar hart zingen van vreugde, om de grote dingen van God, wat Hij in haar leven gedaan heeft.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s